......สวัสดีครับยินดีต้อนรับเข้าสู่บล๊อกอันแสนวิเศษบล๊อกนี้อีกครั้งนะครับ หายหน้าหายตาไปนานจะว่าไปก็หลายเดือนอยู่ ไม่ได้ไปไหนแค่งานการเรียนนั้นมันช่างเยอะแยะและวุ่นวายซะจนไม่มีเวลาไปทำอย่างอื่นสักเท่าไหร่ เป็นแบบนี้มาตอลดจนกระทั่งเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมาค่อยเบาลงหน่อยเพราะกลายๆวิชานั้นได้จบลงไปทำให้งานที่ต้องรับผิดชอบนั้นลดลงไปด้วย จะเหลือก็แต่งานวิชาสื่อสิ่งพิมพ์ที่ต้องทำนิตยสารถึงหนึ่งเล่มในเวลาไม่ถึงเดือนกับวิชาภาพประกอบที่ต้องเขียนการ์ตูน 16 หน้าในเวลาแค่สองอาทิตย์ โอ้ย~เห็นแบบนี้แล้วจะเป็นลม อีกทั้งยังมีการสอบทีรอคอยเราอีกแบบนี้ไม่รู้ว่าจะรอดไปถึงปิดเทอมรึเปล่า
....
...
..
.
......บ่นไปพอสมควรแล้วอันที่จริงตั้งใจจะอัพรูปคอสในงานที่ผ่านมาหลายๆงานที่ยังไม่ได้อัพ แต่เนื่องจากว่าการอัพรูปคอสนั้นต้องทำการย่อรุปเสียก่อนจึงทำให้เสียเวลาเป็นอย่างมาก รอบนี้เลยเอารูปอย่างอื่นมาให้ดูแทนกันไปก่อนซึ่งน่าจะเป็นรูปที่น่าสนใจพอๆกันน่ะแหละ
....รูปที่จะอัพต่อไปนี้เป็นส่วนหนึ่งของวิชาการถ่ายภาพเบื้องต้นที่กระผมนั้นเรียนอยู่ อาจารย์ให้กำหนดหัวข้อที่จะถ่ายเป้นงานสุดท้ายกันเอาเองตามใจชอบ อันเนื่องมาจากที่ผมเองก็ชอบถ่ายรูปคอสเพลย์อยู่แล้วงานสุดท้ายก็จึงอยากถ่ายคอสเพลย์ดูจึงได้เสนอหัวข้อนี้กับอาจารย์และเพื่อนร่วมกลุ่มอีก 2 คนเมื่อทั้งหมดเห็นชอบดังนั้นจึงได้ทำการวางแผนเพื่อหานางแบบและชุดที่จะให้นางแบบใส่ปัญหาก็คือ กรูจะหาชุดคอสมาจากไหนวะ......
....ผมลองแย๊ปๆถามเหล่าเลเยอร์ที่รู้จักกันซึ่งมีจำนวนอยู่น้อยนิดดูว่าพอจะมาเป็นแบบหรือยืมชุดคอสได้ไหม ผลปรากฎว่าเหล่าเลเยอร์ต่างก็ลำบากใจที่จะให้ผมยืมชุดเพราะว่าเลเยอร์หลายๆคนก็ยืมเขามาอีกที (ซึ่งเป็นความจริงที่เพิ่งรู้เหมือนกัน- -") ผมรู้สึกสิ้นหวังมากไม่รู้ว่าจะทำยังไงเลยเริ่มซุยเพื่อนๆในกลุ่มว่าชุดยังมาไม่ถึง (เพราะตอนแรกเรามั่นใจว่าจะต้องยืมชุดได้แน่ๆ) ผมเริ่มคุยกับอาจารย์ถึงเรื่องที่ว่าจขะเปลี่ยนข้อหัวในการถ่ายภาพ อาจารย์บอกว่าถ้าอยากถ่ายแนวคอสเพลย์ก็ลองถ่ายดูแถมยังบอกว่าให้ถ่ายแนวนี้ต่อไปเพราะจะได้มีความหลากหลายในงานภาพเพราะเพื่อนๆผมมันถ่ายแนวโหดๆกันเยอะ ไม่ค่อยมีแนวใสๆหรือแฟชั่นเลย
....หลังจากที่ไม่รู้จะทำอะไรไปหนึ่งอาทิตย์กับวิชานี้ พอเวลาวนมาถึงคาบเรียนอีกครั้งด้วยความจวนตัวชุดก็ยังไม่ได้ ถ้าอยู่เฉยๆก็เสียเวลาทำงานเปล่าระหว่างที่คิดไปเรื่อยก็มีสิ่งนึงผุดเข้ามาในหัวผม "ยังไม่มีนางแบบเลยนี่หว่า" ผมจึงชักชวนเพื่อนร่วมหลุ่มไปหานางแบบกัน นั่งแบบไรจุดมุ่งหมายไปได้สักพักถูกปฏิเสธบ้าง ไม่กล้าเข้าไปคุยบ้าง โดนด่าหาว่าไปหาเรื่องจีบบ้าง (อันนี้เคืองสุด) จนใกล้หมดความหวังจะกำลังคิดว่าจะไปถ่ายแนวโหดๆเหมือนคนอื่นดีไหม เดชะบุญผมได้เห็นหญิงสาวคุ้นหน้าคุ้นตาคนหนึ่งเดินผ่านมา เธอคือ "อีกวาง (อ่านว่า อี-กวาง)" อีกวางเป็นเพื่อนสมัยมัธยมคนเดียวที่เรียนอยู่ในวิทลัยเดียวกับผม ร้อยวันพันปีไม่เคยเจอกันวันนี้คงเป็นบุญพาวาสนาทำให้ผมและอีกวางมาเจอกันอีก ผมคว้ามีอีกวางพร้อมกับพูดกับเธอว่า "มาเป็นแบบให้หน่อยดิ" กวางงง กวางทำอะไรไม่ถูกได้แต่หลบตาผมแล้วหันมาพูดว่า "มึงจะบ้าเรอะ...อยู่ดีๆมาให้เป็นแบบ" โถ่ๆๆกวางช่างใจร้ายจะไม่ช่วยผมเชียวเรอะ แต่ทันใดนั้นเธอก็พูดต่อว่า "เพื่อนกรูคนนึงชอบถ่ายรูป ลองไปพูดกับเต้าดูดิ" อะจริงดิ.....ผมยิ้มผมหัวเราะผมแทบเป็นบ้าไปแล้ว เธอชื่อ "คุณใหม่" เธอตอบตกลงทันทีที่รู้เวลาในการถ่ายที่แน่นอน โอ้....ขอบคุณสวรรค์ขอบคุณอีกวาง
....หลังจากพาใหม่ไปซ้อมถ่าย ทุกอย่างเป็นไปได้ด้วยดีขาดก็แต่ชุดคอสที่ยังไม่รู้จะไปหาที่ไหน ผมจึงตัดสินใจเดินเข้าพาหุรัดแหล่งตัดเสื้อแหล่งหนึ่งที่มีชื่อเสียงที่สุดในไทย มุ่งหาหาชุดคอสหรืออะไรก็ได้ทีมันคล้ายๆกัน เป้าหมายในครั้งนี้คือการเช่า เดินไปจนร้านปิดเกือบหมดก็ยังไม่มีร้านไหนปล่อยเช่าเลยจิตใจชักอ่อนล้าไปพร้อมๆกับร่างกาย ระหว่างที่เดินอย่างท้อแท้นั้นสายตาผมก็ไปสะดุดกับร้านๆนึง โอ๊ะ!!...นั้นมันชุดคอสนี่หว่า ผมรีบคุยกับป้าเจ้าของร้านทันทีว่ามีให้เช่าไหม คุยไปคุยมาก็ทราบว่าป้าท่านนั้นคือ "ป้าอ้วน" เจ้าของร้านตัดคอสในตำนานที่ตัดชุดคอสให้เหล่าเลเยอร์มาแล้วมากมายมาแล้วไม่ว่าจะเป็น คุณนิ้งหน่อง คุณเนศ คุณรัตน์ และอื่นๆอีกมากมายจนนับไม่ไหว ป้าแกบอกว่าชุดคอสน่ะหาเช่ายาก ต่อให้หาได้ราคาก็พอๆกับตัดโดยเฉพาะทรงโลลิต้ายิ่งหายาก โอ้~งั้นฉานจะทำยังไงดีละทีนี้ ป้าแกบอกว่าถ้าจำเป็นจริงๆก็ตัดซะเลยแล้วค่อยเอาไปปล่อยทีหลัง(น่าน) ด้วยความจวนตัวบวกกับที่ป้าพูดมามันก็มีเหตุผล แล้วผมเองก็ไม่เคยตัดคอสด้วยจึงหลายๆอย่างรวมกันผมจึงสั่งตัดและกำหนดรับของในอาทิตย์ต่อไป
....ถึงวันรับของ ผมกลับไปที่ร้านป้าอ้วนอีกครั้ง ฝีมือป้าดีสมกับที่เป็นตำนานจริงๆเอาเป็นว่าผมพอใจเป็นอย่างมาก นั่งคุยกับป้าแกไปสักพักทำให้รู้ว่าป้าแกทำงานด้วยใจจริงๆ ทั้งๆที่ชุดคอสเพลย์เป็นอะไรที่จุกจิกแต่ป้าแกก็ไม่ได้คิดราคาแพงมาก ป้าแกบอกว่าเห็นเด็กๆใส่แล้วน่ารักดีแล้วก็รู้ว่าพวกเด็กๆไม่ค่อยมีเงินจึงยังรับตัดชุดคอสต่อไป ขณะที่ร้านอื่นในพาหุรัดนั้นเลิกตัดไปหลายร้านแล้ว จะเหลื่อให้เห็นเด่นๆอยู่ก็แค่ร้านของป้าอ้วนเองกับร้านป้าแต๋วเท่านั้น พูดคุยกันสักพักผมก็ขอตัวกลับพร้อมชุดคอสชุดแรกของผม (ที่ผมไม่สามารถใส่มันได้T-T)
....ถึงกำหนดที่จะต้องทำงานสรุปวิชาถ่ายภาพผมเชิญนางแบบมาพร้อมกับให้ลองชุดคอส แต่งหน้าแต่งตากันพอสมควรก็เริ่มลงมือถ่ายกัน ผมใช้เวลาถ่ายไปกว่า 2 ชั่วโมง เกรงใจนางแบบอยู่เหมือนกันที่เอาเข้ามาใช้งานสั่งโน่นสั่งนี่ ถ่ายไปถ่ายมาก็เจอปัญหานั่นก็คือ ชุดมันจมไปกับผื้นหลัง แต่เนื่องจากว่าเกรงใจนางแบบผมจึงต้องแก้ไขปัญหานี้ด้วยโปรแกรมเทพอย่าง "โฟโต้ช๊อป" โอ้ยุคสมัยนี้มันช่างสะดวกสะบายเสียจริงแต่งปุ๊บแต่งปั๊บสวยวะแล้ว ยังไม่ทันเหนื่อยเลย โฮ่ๆๆ ว่าแล้วก็บ่นมานานไปดูภาพกันเลยดีกว่าครับ
.
iCos
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
....หมดแล้วครับ จริงๆแล้วถ่ายกว่าร้อยภาพแต่คัดมาให้ดูกันแค่นี้ก่อน ทีแรกก็ตั้งใจจะถ่ายแบบน่ารักๆแต่ไปๆมาๆรู้สึกว่าปรับให้มันเป็นเหมือนแฟชั่นย้อยยุคก็ไม่เลว ทำให้รู้ว่าชุดคอสก็สามารถเอามาเล่นได้หลายอารมณ์เหมือนกัน สรุปว่างานนี้สำเร็จเป็นที่พอใจของผมและอาจารย์ จะเหลือก็แต่ไปอัดรูปใหญ่มาหนึ่งรูปเพื่อโชว์นิทรรศการในเทอมต่อไป ต้องขอบคูณป้าอ้วนที่ตัดชุดสวยๆให้นางแบบใส่ ขอบคุณคุณใหม่ที่ลำบากมาเป็นแบบให้โดยที่ไม่หวังผลตอบแทนใดๆ ขอบคุณกวางเพื่อนรักตลอดกาลที่เป็นธุระให้ตลอด ขอบคุณเพื่อนในกลุ่มที่ร่วมแรงร่วมใจกันจนงานสำเร็จลุล่วงได้ได้ด้วยดี และสุดท้ายขอบคุณอาจารย์ที่ได้ให้โอกาสผมในการทำงานอย่างอิสระและคอยให้คำแนะนำมาโดยตลอด....ขอบคุณครับผม
.
ปิดท้าย(จริงๆ)ด้วยภาพคุณใหม่แบบไม่แต่งอะไรมากครับผม สวยไหมล่ะๆ
ปล. ขายชุดนะเออ ติดต่อมาได้ที่บล๊อกเลยใส่แค่ครั้งเดียวเอง
ปล.2 ถ้าไม่มีคนซื้อจะไปหาคนใส่เอาเองนะจะบอกให้
.
.
.
.
"มึงคิดว่าคนเรากินกุ้งเพราะว่ามันเป็นกุ้ง หรือเพราะว่ากุ้งมันอร่อยกันแน่วะ" (มันพูดพร้อมๆกับหยิบกุ้งในจานกินอย่างหน้าตาเฉย)
{สามภพ ศิริสมบัติ:คนที่สามารถเอาเงินในกระเป๋าคุณออกไปได้โดยที่ไม่มีคตวามผิด, คนที่คุณต้องเลี้ยงหมูกะทะมันทั้งๆที่เพิ่งเจอตัวกันเพียงไม่กี่ครั้ง, ไอ้ตัวกินกุ้ง}
.
.
แม้ว่าวันเวลาจะผ่านพ้นไปเร็วสักเท่าไร แม้ว่าจะต้องลืมบางสิ่งบางอย่างในชีวิตไป แม้จะไม่สามารถทำอย่างอื่นได้เลย แต่สิ่งที่ฉันจะไม่มีทางละทิ้งเลยนั้นก็คือเธอ "สาวแว่นอันเป็นที่รัก ตัวแทนของความงามทั้งปวง"
.
สุขภาพแข็งแรงกันทุกคนนะครับ
