....สวัสดีครับทุกๆคนยินดีต้อนรับเข้าสู่บล๊อกอันแสนวิเศษของผมอีกครั้งนะครับ สำหรับบางคนช่วงนี้ก็เปิดเทอมไปแล้วแต่ส่วนไอ้กระผมนั้นอีกสักพักก็คงได้เปิดเทอมกะเค้าบ้างซึ่งจริงๆก็ยังไม่อยากให้เปิดสักเท่าไหร่แต่ในเมื่อเปิดแล้วถ้าไม่ได้ไปเรียนเดี่ยวจะไม่จบเอาซะก่อน
......ช่วงปิดเทอมที่ผ่านมานั้นเพื่อนๆผมจบไปแล้วหลายคนอยู่ทำให้คิดว่าต้องรีบหน่อยแล้วเพราะเดี่ยวจะตามเพื่อนไม่ทัน...แต่ก็อีกนั้นแหละพอผมหันไปมองเพื่อนๆอีกหลายๆคน...มันก็ยังไม่จบเหมือนผมนี้หว่า มันเลยทำให้ผมไม่รีบร้อนสักเท่าไหร่ ซึ่ง.........คิดแบบนี้มันดีแล้วเรอะนายซาแมนต้า........T-T
....
...
..
.
....มาเรื่องอื่นกันบ้าง เมื่อช่วงต้นเดือนที่ผ่านมาทางช่องทีวี TPBS ได้เอาซีรี่ย์ญี่ปุ่นเข้ามาฉายเรื่องนึงซึ่งหลายๆคนคงได้ดูกันไปเยอะแล้ว ซี่รี่ย์เรื่องนี้ได้โปรยคำโฆษณาว่าเป็นซี่รี่ย์ "ที่จะทำให้คุณมีชีวิตอยู่อย่างไม่แค่รอวันตาย" เห็นครั้งแรกก็โดนครับบอกตรงๆว่าโดนมาก เนื่องจากช่วงเวลาที่ผ่านมาผมอดอยากซี่รี่ย์ญี่ปุ่นแบบว่าเรียกน้ำตามานานโขอยู่ พอเรื่องนี้ฉายผมเลยตั้งหน้าตั้งตาดู(+ร้องไห้)อย่างมากครับสำหรับซีรี่ย์ญี่ปุ่น "บันทึกน้ำตา 1 ลิตร" หรือ "1 LITRE OF TEARS (1リットルの涙)"
.
.
....เรื่องราวของ อิเกะอุชิ อะยะ (Erika Sawajiri) เด็กสาวอายุ 15 ปีที่ป่วยเป็นโรค Spinocerebellar Degeneration ซึ่งเป็นโรคที่เกิดขึ้นอย่างไม่ทราบสาเหตุและยังไม่สามารถหาทางรักษาได้ โรคนี้จะเกิดขึ้นอย่างช้าๆและทำให้การขยับอวัยวะส่วนต่างๆของร่างกายลำบากข้นจนในที่สุดก็ขยับไม่ได้ ส่วนเรื่องรายละเอียดของโรคลองไปค้นกันเองนะครับเพราะผมก็ไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญเรื่องพวกนี้เขียนไปเดี่ยวจะผิดเปล่าๆ.....มาพูดในส่วนของเนื้อหากันบ้าง เรื่องนี้ออกอากาศครั้งแรกพร้อมกับฉากครอบครัวที่แสนสุขและสมาชิกที่สามัคคี อายะนางเอกของเรื่องมาในภาพลักษณ์ของเด็กสาวอารมณ์ดีขยันเรียนและมีความรับผิดชอบ แต่แล้วเธอก็ป่วยเป็นโรคที่ไม่มีทางรักษามาถึงตรงนี้ก็เป็นไปตามที่ผมคิดไว้ทุกอย่าง ทั้งอาการของนางเอกและการปรากฏตัวของตัวเอกชายซีรี่ย์ญี่ปุ่นดีอย่างตรงที่มีความกระชับและตรงจุดที่ต้องการนำเสนอ ในตอนแรกเราก็ได้รับรู้ถึงความรู้สึกที่อยากมีชีวิตที่สดใสของตัวเอกได้แล้ว
.
.
....เนื้อเรื่องดำเนินมาจนเกือบจะครึ่งนึงแล้วตั้งแต่เริ่มฉายมา และตัวอายะเองก็เริ่มจะเดินไม่ได้แล้วซึ่งหลังๆผมเริ่มรู้สึกว่าดูหนังเรื่องนี้แล้วโครตเปลื่องกระดาษเลยยิ่งตอนล่าสุดแมร่งร้องไห้เกือบครึ่งตอนกะว่าวันนี้จะเช็ดกะเสื้อไปพล่างดูไปพล่าง
....พูดถึงเรื่องนี้เวลาเห็นนางเอกนั่งรถเข็นเดินไม่ได้แล้วมันทำให้นึกถึงพ่อผมที่เสียไปแล้ว ซึ่งช่วงก่อนสุดท้ายของชีวิตพ่อผมก็เดินไม่ได้เช่นกันแต่พ่อผมไม่ได้เป็นโรคเดียวกะนางเอกนะเออ ตอนนั้นพ่อผมพยายามอย่างมากที่จะทำให้ตัวเองใช้เวลาที่เหลืออยู่อย่างมีค่าที่สุดและพ่อก็ไม่อยากทำตัวให้เป็นภาระของคนอื่น นึกถึงตอนนั้นแล้วมันทำให้ผมอินไปกับหนังเรื่องนี้มากขึ้น อยากจะบอกหลายคนว่าในขณะที่ยังทำอะไรได้...จงทำมันซะเพราะจริงๆแล้วคนเราไม่ได้มีเวลามากอย่างที่เราคิดหรอก
.
.
.
.
คิโตะ อายะ เด็กผู้หญิงที่ต่อสู้กับโรคร้ายมาตลอดได้บันทึกไว้ เป็นหนังสือที่เอาไดอารี่ของเธอทั้ง 46 เล่มมาสรุปและพิมพ์จำหน่ายในชื่อ 1 Litre of Tears ที่ทำให้ทุกคนประทับใจและจำหน่ายได้ถึง 1.2 ล้านเล่ม และหลังจากที่ละครเรื่องนี้ฉายเป็นละครแล้ว ยอดจำหน่ายได้เพิ่มขึ้นถึง 1.8 ล้านเล่ม ตอนสิ้นปี 2548 และไดอารี่ 1 Litre of Tears นี้ยังได้สรุปบันทึกที่ คิโตะ ชิโอกะ แม่ของอายะ เขียนเอาไว้ในเรื่อง "อุปสรรคของชีวิต" รวมอยู่ในไดอารี่ 1 Litre of Tears นี้ด้วย และวันที่ 23 พฤษภาคม 1988 อายะทิ้งความประทับใจเอาไว้ในโลกนี้ และเดินทางสู่สรวงสรรค์ รวมอายุได้ 25 ปี
สุดท้ายสำหรับเรื่องนี้ผมเอาเพลงจากเรื่องนี้มาให้โหลดกันไปฟังครับชื่อเพลง Only Human ครับ
http://aimini.net/view/?fid=dApFjtQO0VaG7Iiz6aKK ตามลิงค์ได้ครับ
....
...
..
.
......วันอาทิยต์ที่ผ่านมาผมไปงานโคโคโระมาครับ ไปถึงก็บ่ายกว่าๆรอเพื่อนฝูงมากันครบแล้วก็ค่อยลุยเข้าไปในงานกัน ไปครั้งนี้ได้โดของคุณโยจินโบมา เป็นโดล้อ 300 เล่มหนึ่งที่อยากได้มานานเอาเป็นว่าหมดตังค์ไปกะงานนี้พอสมควรแต่ว่างานนี้ก็เป็นงานการกุศลด้วยทำบุญไปสบายใจพร้อมกับได้ดูคอสสวยๆไปด้วยแค่นี้ก็สุขใจแล้วเอย~
.
iCos
.
เปิดด้วยรูปสาวแว่นหูแว่น
ตอนแต่งเป็นวาตานุกิกว่าเหมือน..แต่งเป็นอาจารย์สิ้นหวังก็เหมือนอีก
เห็นลงหนุ่มแว่นไม่ได้แปลว่าเค้าชอบหนุ่มแว่นหรอกนะตะเอง
ชุดสวยครับผม
แดงแรง 3 เท่า(ไม่เกี่ยว)
เหอๆๆ
เหอๆๆ(กว่า)
พระเจ้าแดง...แรง 3 เท่า
ยังงงอยู่ว่าทำไมเราถ่ายแล้วสีแปลกๆ (แต่คอสน่ารักครับ)
ตัวบนสวย ตัวล่างใส่แว่น
คนนี้คุณน้อง ริริน ครับ
อ่านบล๊อกน้องเค้ามานานเพิ่งได้คุยตัวจริง
กระต่ายหูยาวน่าฮัก...*-*
อันนี้กระต่ายหูตั้ง
หน้ากากสุดเท่
เห็นทีแรกตกใจว่าทำไมฮาสึกิไม่ใส่แว่น ที่แท้โมโมโกะ
แมวกอดกัน
หน้ากากแก้ว(ตรงไหน)~-~
มาจากช่องเดียวกันเหอๆ
ต๊ะเอ๋!!!
ดูดีทีเดียว
ตัวละครนี้จากคิงออฟรึเปล่าน่ะ ใครรู้ช่วยบอกทีT-T
ลักกี้....ลักกี้
รอบนี้เป็นดาบไม้...
ชอบคอสชุดนี้มากครับ...เสียดายถ่ายชัดสุดมีแค่ภาพนี้
ง่า....อยากกินที่ถืออะ
คุณหมอ....
ชื่อเสียงเพียงมายา...แว่นตาสิของจริง!!!
เท่มากครับ
ชินเซ็น...
ซากุระจัง
เท่มากมาย
หมีน่ารัก+คนก็น่ารัก
ดูชุดแล้วรู้สึกว่าบนกันหลายๆเรื่อง...
สวยน่ารักครับ
เหมือนผมเห็นเธอคนนี้คอสเมื่อนานมาแล้วนะ
แฮมๆ
นินจาใส่เกราะ
เท่ดีครับ
มิโกะคนทรงเปลี่ยนมาใส่กระโปรง....
มะเขือเทศๆๆ
ชุดสวยมากครับ
ซูม....
นัตสึมิใส่กระโปรงก็น่ารักดี...แต่พวกที่เหลือทำไมต้องใส่ตาม
คอสที่น่ารักที่สุดในงาน..
มิจังและคุณฮาโล่
มิบอกเป็นของหิ้วมีราคาแพง (อิจฉา)
.........เทพ
รูปที่ 50 แล้วครับทุกท่าน
แบร่~
เย้...
ตาสวยดีจังครับ
(แว่น)ตาสวยดีครับ
ขอบคุณผู้ร่วมงานทุกคนค่า~~~(เขาฝากมาบอก)
หลังจบงานก็ไปกินจิ้มจุ่ม
มีคนเอาแต่กิน
แบบไม่รอเพื่อนรอฝูง...ขอประนาม
..........
จบหมดไปครั้งนี้รูปก็ยังคงเยอะอยู่....แต่ก็นับว่าน้อยกว่าครั้งที่แล้ว ถ้าว่างๆแล้วจะมาอัพใหม่นะครับสวัสดีครับ
ไม่รุไม่สน....ก็คนมันรักไปแล้วนี่
สุขภาพแข็งแรงทุกคนครับ.....
edit @ 20 May 2008 18:43:45 by เซคิกุจิ_ซาแมนต้า
